Ο Χρήστος Λεοντής (11 Μαΐου 1940) είναι Έλληνας συνθέτης. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες μουσικοσυνθέτες. Δημιουργός μιας πλούσιας δισκογραφίας, έχει επίσης γράψει μουσική για τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και κυρίως για το θέατρο.
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 11 Μαΐου 1940. Ενώ παρακολουθούσε τις πρώτες ακόμη τάξεις του σχολείου, άρχισε να ψέλνει στην εκκλησία. Εκεί επηρεάστηκε άμεσα από τη Βυζαντινή μουσική που, μαζί με το κρητικό τραγούδι, άρχισαν να διαμορφώνουν τη μουσική του προσωπικότητα. Έμαθε μαντολίνο και πιο μετά βιολί. Οι πρώτες συνθετικές προσπάθειες του Χρήστου Λεοντή έγιναν το 1952, πάνω σε κείμενα μεγάλων εορτών τις Εκκλησίας. Αφού το 1957 τελείωσε το γυμνάσιο, ήρθε στην Αθήνα για να φοιτήσει στο Ωδείο Αθηνών, στην τάξη των θεωρητικών μαθημάτων. Καθηγητές του ήταν ο Μενέλαος Παλλάντιος και ο Γιάννης Α. Παπαϊωάννου. Τις σπουδές του συνέχισε αργότερα στο Conservatoire National de Musique στο Παρίσι όπου διδάχτηκε Αρμονία, Αντίστιξη και Φούγκα με καθηγητή του τον Allen Weber. Ο ίδιος σε διάφορες συνεντεύξεις του έχει χαρακτηρίσει τον εαυτό του ως αριστερό, ιδεολογικά αδογμάτιστο όμως, κριτικάροντας και την αριστερά και τη δεξιά όταν χρειάζεται.[«μουσικά προάστια: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΛΕΟΝΤΗ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΒΑΚΗ». mousikaproastia.blogspot.gr. Ανακτήθηκε στις 2016-01-24. ]
Το 1962 ξεκίνησε και επίσημα η συνθετική δραστηριότητα του Χρήστου Λεοντή με μουσικές για τον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη και τους «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου.
Το 1963 κυκλοφόρησε, σε δισκάκια των 45 στροφών, η πρώτη δισκογραφική δουλειά του συνθέτη με τραγούδια σε στίχους του ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου (Φέρτε τη θάλασσα), του Μάνου Ελευθερίου (Το σπίτι γέμισε με λύπη) κ.ά. Στις 20 Ιουνίου τις ίδιας χρονιάς στο θέατρο "Παρκ" της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στην Αθήνα, κάνει πρεμιέρα η «Μαγική πόλις». Ήταν η περίφημη μουσικοθεατρική παράσταση του Μάνου Χατζιδάκι και του Μίκη Θεοδωράκη όπου ο Λεοντής με τον Μάνο Λοΐζο συμμετείχαν με τα πρώτα τους τραγούδια διευθύνοντάς τα στο ιντερμέτζο, μεταξύ των δυο μερών της παράστασης.
Το 1964 ηχογραφήθηκε η Καταχνιά, ο πρώτος μεγάλος δίσκος του Λεοντή. Οι στίχοι ήταν του Κώστα Βίρβου και τα κείμενα του Νικηφόρου Βρεττάκου. Τα τραγούδια ερμήνευσαν ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα. Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1965.
Από το 1973 μέχρι το 1982 συνεργάστηκε με τον Κάρολο Κουν, ενώ με το Θέατρο Τέχνης η συνεργασία του συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Από το 1972, η μουσική του Χρήστου Λεοντή ακούγεται σε όλα σχεδόν τα φεστιβάλ της Ελλάδας, με κυριότερα το φεστιβάλ της Επιδαύρου και το φεστιβάλ των Αθηνών.
Ιφιγένεια εν Ταύροις του Ευριπίδη (1972) Βάκχες του Ευριπίδη (1973) Ηλέκτρα του Ευριπίδη (1974) Αχαρνής του Αριστοφάνη (1976) Ειρήνη του Αριστοφάνη (1977) Βάκχεςτου Ευριπίδη (1977) Τρωαδίτισσες του Ευριπίδη (1980)
DER FRIEDEN (ΕΙΡΗΝΗ) του Αριστοφάνη (1985) Πέρσες του Αισχύλου (1987) Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη (1988) Αντιγόνη του Σοφοκλή (1988)
Βάκχες του Ευριπίδη (1990) Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Ευριπίδη (1990) Ιππής του Αριστοφάνη (1991)
Σφήκες του Αριστοφάνη (1992) Εκάβη του Ευριπίδη (1994) Πλούτος του Αριστοφάνη (1994) Μήδεια του Ευριπίδη (1995) Άλκηστις του Ευριπίδη (1996)
Πλούτος του Αριστοφάνη (1997)
Σφήκες του Αριστοφάνη (2003) Λυσιστράτη του Αριστοφάνη (2004)
Πλούτος του Αριστοφάνη (2010)
Κλασικό και σύγχρονο θέατρο
Ο Χρήστος Λεοντής συνολικά έγραψε μουσική για περισσότερες από 70 παραστάσεις του κλασικού και σύγχρονου, ελληνικού και ξένου δραματολογίου:
«Φασουλήδες του Κατσιπόρα» (Λόρκα, 1974)
«Προστάτες» (Μήτσου Ευθυμιάδη, 1974)
«Η Ισαβέλλα, τρεις καραβέλες κι ένας παραμυθάς» (Ντάριο Φο, 1975)
«Ματζουράνα στο κατώφλι, γάιδαρος στα κεραμίδια» (Γιώργος Αρμένης, 1980), κ.ά.
Δισκογραφία
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΥΜΠΙΟΣ - Απάνθισμα || Μια συλλογή με 50 τραγούδια για τα πενηντάχρονα γενέθλια του Έλληνα συνθέτη Μιχάλη Κουμπιού. (Ερμηνεύει και ο Βασίλης Λέκκας που επίσης έχει γενέθλια σήμερα)
Χρώματα αλλάζει η βροχή που αργοπέφτει πάνω στο τζάμι της βιτρίνας το θαμπό όμως παράξενα κοιτώντας στον καθρέφτη νιώθω στα σύννεφα εγώ να ακουμπώ.
Φταίνε τα μάτια μου που είναι δακρυσμένα ίσως κι εσύ που αναζητώ μες` το κενό κάθε φορά που τριγυρνώ στα περασμένα απογειώνομαι σαν άστρο μακρυνό.
Νύχτες πανσέληνες θαρρώ οι αγκαλιές σου πόρτες ορθάνοιχτες στου πόθου τις γωνιές μέσα μου καίνε οι πνοές σαν τις δικές σου όμως αντίκρυ μου ανέκφραστες σκιές.
Φταίνε τα μάτια μου που είναι δακρυσμένα ίσως κι εσύ που αναζητώ μες` το κενό κάθε φορά που τριγυρνώ στα περασμένα απογειώνομαι σαν άστρο μακρυνό.
Οι μέρες σελίδες μισές στης ζωής το τετράδιο ροκάκια και λάτιν βραχνά μπερδεμένα στο ράδιο στο ίδιο φλιτζάνι πρωί τον καφέ μου θα βάλω και ό,τι πονάει για αύριο ξανά θ` αναβάλω.
Ό,τι πονάει δε θα μετρήσω στο σήμερα θα με χαρίσω τα λάθη μου θα επαναλάβω και την ευθύνη θ` αναλάβω.
Μηνύματα στέλνει η ψυχή μα δε θ` απαντήσω περνάει ο καιρός και δεν έχω φωνή να μιλήσω εντός μου θα ψάξω να βρω το κλειδι που` χω χάσει κι ως αύριο ό,τι πονάει θα έχω ξεχάσει.
Όπου και να μ` άγγιζες πονούσα κι άνοιγες στο σώμα μου εγκαύματα. Μ` όλο μου το αίμα σ` αγαπούσα και σαν άστρο πάντα σε κοιτούσα μέσα απ` της ζωής μου τα χαλάσματα.
Πού πηγαίνεις, πού πηγαίνω σ` εναν κόσμο άπονο. Μόνο η θάλασσα δεν έχει πίκρες και παράπονο. Πού πηγαίνεις, πού πηγαίνω δεν το συζητήσαμε. Μεσ` τα όνειρά μας μόνο δίπλα περπατήσαμε.
Σ` ένα σάπιο παίξαμε σανίδι και στο τέλος όλα πια τα χάσαμε. Λες και ήταν τυχερό παιχνίδι σ` ένα δήθεν όμορφο ταξίδι και γι` αυτό στο τίποτα εφτάσαμε.
Το σώμα μου με τόσα πάθη ζητάει να μάθει από τα λάθη και συνεχώς ζητάει χρόνο να σωθεί Ήσουνα το αδιέξοδό μου κι ήσουνα κατηχητικό μου και τώρα έγινες μαχαίρι και σπαθί.
Το σώμα μου είναι η ενοχή μου κι έγινε βάρος στην ψυχή μου και δεν την άφησε να πάει πιο ψηλά. Το σώμα αυτό που δεν ελέγχω και που είναι μόνο όσα έχω και που σε κάθε όνειρο μου γελά.
Το σώμα αυτό κι αυτό το δέρμα έμεινε σώμα δίχως αίμα γι αυτό ζητάει άλλο σώμα για να πιει. Δεν βοηθάει το ζωδιό σου να βρω αγάπη στο σφυγμό σου κι όλα ν` αρχίσουν τη μεγάλη ανατροπή.
Σαν τη βροχή που κύλησε στο χώμα κι άπλωσε ρίζες στα κατάβαθα της γης θα τρέξω μέσα στο δικό σου σώμα να` χω κι εγώ την τύχη της βροχής.
Σαν το παιδί που χάθηκε στο δρόμο και σκέφτεται την ώρα τη στιγμή που θα πιαστεί στης μάνας του τον ώμο ν` ακούσει πάλι τη δική της τη φωνή. Έτσι κι εγώ στα χέρια σου ανεβαίνω τις νύχτες που με πνίγει ο καημός και τη ζωή σιγά σιγά μαθαίνω όπως μαθαίνει τα σκοτάδια ο ουρανός.
Σαν τη φωτιά που αγκάλιασε τ` αστέρια κι έγινε ένα με το φως του κεραυνού θ` αγκαλιαστώ σφιχτά τα δυο σου χέρια να` χω κι εγώ την τύχη τ` ουρανού.
Βουτάω βαθιά σου, θηλυκέ μου ουρανέ και ναυαγώ στης αγκαλιάς σου την απόχη... Μου είπες όχι, αλλά ξέρω ήταν ναι... Σου είπα ναι και εσύ το μέτρησες σαν όχι...
Μην κοιτάζεις συνέχεια τον χάρτη, μην ρωτάς τις πυξίδες που πάμε... Κι αν μας δέσουν μαζί στο κατάρτι, μην φοβάσαι στο τέλος νικάμε!
Κοντά σου γίνομαι κακός ηθοποιός κι εσύ μακριά μου ανολοκλήρωτο στιχάκι... Τι κι αν μας γύρισε την πλάτη του ο Θεός; Φτάνει μονάχα ν’ αγαπιόμαστε λιγάκι...
Χαρές μας έβγαλαν σε τούνελ ενοχής... Πληγές μας έγιναν πολύτιμα στολίδια... Ψυχές που ανοίγονται σαν οίκοι ανοχής... Ψυχές που κλείνονται στο μέσα τους σαν στρείδια...
Μην κοιτάζεις συνέχεια τον χάρτη, μην ρωτάς τις πυξίδες που πάμε... Κι αν μας δέσουν μαζί στο κατάρτι, μην φοβάσαι στο τέλος νικάμε!
Την κουρτίνα τραβάει πάλι εκεί ξενυχτάει στο σαλόνι. Τα κανάλια αλλάζει αηδείες κοιτάζει θυμώνει. Λίγο λίγο ξεχνιέται σε μια σκέψη πετιέται και μένει. Και θυμάται δυο μάτια σ` ένα παζλ κομμάτια πεθαίνει.
Και στο δωμάτιο δεν μπαίνει πια ποτέ. Έχει χαρίσει όλα τα ρούχα, το κρεβάτι. Ένα άδειο σπίτι η ψυχή της ρημαγμένο χωρίς να βρίσκει ν` ακουμπήσει στην αγάπη.
Μες στον ύπνο της κλαίει μη μ` αφήσεις του λέει και λιώνει. Το πρωί ο καφές της πιο πικρός απ` το χτες της κρυώνει. Το παράθυρο ανοίγει μα ο αέρας την πνίγει θυμάται. Φεύγουν άδειες οι ώρες ακατοίκητες χώρες φοβαίται.
Και στο δωμάτιο δεν μπαίνει πια ποτέ. Έχει χαρίσει όλα τα ρούχα, το κρεβάτι. Ένα άδειο σπίτι η ψυχή της ρημαγμένο χωρίς να βρίσκει ν` ακουμπήσει στην αγάπη.
Χάθηκα μια Κυριακή στων σκοτεινών σου αντιθέσεων την ουσία ταξίδι έκαν` η ψυχή με τρύπια βάρκα προς τη λίμνη Αχερουσία.
Κι ήτανε θάνατος αργός κι ήταν ζωή αυτό το σύντομο ταξίδι με ένα σου τίποτα να ζω και με το λίγο σου να χάνω το παιχνίδι.
Χαράζω μια ακόμα γραμμή στης ζωής την παλάμη οπλίζω και πυρ μια σφαίρα κρατάω στη θαλάμη στοχεύω και να απόψε το κέντρο μου βρίσκω εσύ πουθενά κι εγώ σ` ένα μάταιο ρίσκο.
Χάθηκα μια Κυριακή μες στο λαβύρινθο της σκοτεινής πλευράς σου κρυμμένος ήσουνα εκεί κι ένα κουβάρι είχες στη θέση της καρδιάς σου.
11. Αν ζωγραφίσω
Στίχοι: Τιμούλα Αδαμίχου Μουσική: Γιάννης Ιωάννου
Ερμηνεία Καλλιόπη Βέττα
Αν ζωγραφίσω τη χαρά θα έχει άσπρα τα φτερά, αν ζωγραφίσω την αγάπη κόκκινη θα` ναι απ` τα λάθη.
Αν ζωγραφίσω τη ζωή θα κάνω μόνο μια γραμμή, που όσο μακραίνει θα ισιώνει και το μελάνι θα τελειώνει.
Αν ζωγραφίσω ερημιά θα` ναι καράβι στη στεριά, αν ζωγραφίσω την αλήθεια χρώματα απ` τα παραμύθια.
Αν ζωγραφίσω την ελπίδα θα είναι μία ηλιαχτίδα, αν ζωγραφίσω όλα τα δάση θα` ναι η φωτιά που τα` χει κάψει.
Αν ζωγραφίσω τη σκιά θα` ναι τα άσπρα σου μαλλιά, αν ζωγραφίσω τ` όνομά σου θα` χει το χρώμα απ` τη ματιά σου.
Δε θέλει χρώματα πολλά να ζωγραφίσω τα απλά, να` χει ο παράδεισος το μήλο κι η μοναξιά μας έναν φίλο.
12. Ο άγγελος
Στίχοι: Ανδρέας Παράσχου Μουσική: Γιάννης Ιωάννου
Ερμηνεία Καλλιόπη Βέττα
Φωνητικά: Καίτη Κουλλιά
Το άρωμά σου μου αλώνει το κορμί και όλα γύρω μου δεν είναι πια τα ίδια σαν η ματιά σου μου παιδεύει την ψυχή παίζει αλλόκοτα στο νου μου πια παιγνίδια.
Είσαι ο Άγγελος που βλέπω όταν κοιμάμαι το παραμύθι που ονειρεύτικα να πω. Είσαι λιμάνι που με κρύβει όταν φοβάμαι τα πέντε γράμματα στη λέξη `'αγαπώ''.
Είναι το δάκρυ σου το κύμα στο ταξίδι κι οι Συμπληγάδες η πληγή που μας ενώνει κι αν η ματιά είναι στον έρωτα παιγνίδι αληθινούς μας κάνει ό,τι μας πληγώνει.
Στον ύπνο απόψε βυθίζεται η πόλη τα φώτα της μοιάζουν κεριά αναμμένα υγρά πεζοδρόμια σαν μάτια κλαμένα κι εσύ να ρωτάς πού χάθηκαν όλοι.
Τα φώτα της πόλης φωτιές στο σκοτάδι ξανά τις αγάπες σου θα σου θυμίσουν και μέχρι οι φλόγες τριγύρω σου σβήσουν θα έχεις περάσει ακόμα ένα βράδυ.
Τα φώτα της πόλης μετράς μα πάντοτε κάποιο σου λείπει στα φώτα της πόλης σκορπάς κι η ανάσα σου σ` εγκαταλείπει. Κι απόψε ανάβουν τα φώτα στην πόλη μα πια δεν ρωτάς πού χάθηκαν όλοι.
Στους έρημους δρόμους τα ίχνη σου αφήνεις κανείς δε σε βρήκε μα αντέχεις ακόμα τις νύχτες που έχουν του νου σου το χρώμα σαν γόπα το αύριο στην άσφαλτο σβήνεις.
Τα ρούχα τα καινούρια θα φορέσω θα διώξω κάθε σκέψη μου παλιά δεν θέλω πλέον άλλο να πονέσω θα ψάξω να βρω άλλη αγκαλιά.
Άλλαξαν όλα και διέγραψα τις πίκρες και τους καημούς μου, τους αναστεναγμούς μου. Καινούρια μέρα τώρα πια χαράζει και φέγγει την ελπίδα με κάθε της αχτίδα.
Θα κάτσω στα τραπέζια της πλατείας θα πιω έναν εσπρέσσο δυνατό στους δρόμους θα χαθώ της πολιτείας σφυρίζοντας χαρούμενο σκοπό.
Άλλαξαν όλα και διέγραψα τις πίκρες και τους καημούς μου, τους αναστεναγμούς μου. Καινούρια μέρα τώρα πια χαράζει και φέγγει την ελπίδα με κάθε της αχτίδα.
Μαντίλι στο λαιμό τώρα θα δέσω κουρσάρος δίχως πλοίο στη στεριά λιμάνια του ονείρου θα κουρσέψω θα κυνηγήσω δράκους και θεριά.
Όλα θέλουν το χρόνο τους θέλουν κάποιες στιγμές πώς ν` ανθίσει χαμόγελο αν δεν ξέρεις να κλαις. Όλα θέλουν το χρόνο τους έστω μια αφορμή η ψυχή δεν λυτρώνεται πριν καεί το κορμί.
Πού πουλάνε λοιπόν χρόνο για ν` αγοράσω δίνω το παρελθόν το παρόν να προφτάσω. Πού πουλάνε λοιπόν χρόνο έστω και λίγο μήπως κάτι να σου πω που βαθεία μου το πνίγω.
Όλα θέλουν το χρόνο τους μια γραμμή νοητή για να πάρουν το δρόμο τους τρέλα και λογική. Όλα θέλουν το χρόνο τους μια ματιά κεραυνό το μεγάλο μας όνειρο μήπως βρει ουρανό.
Γράφουν τον 5/2011 η Δισκογραφική Εταιρεία Warner στο δελτίο τύπου τους :
Η Καλλιόπη Βέττα επιστρέφει με τον …καλύτερό της δίσκο! 16+1 συνθέσεις του Γιάννη Κ. Ιωάννου που θα ξαφνιάσουν ευχάριστα!
«Ξαφνική Βροχή», «Τα Φώτα της Πόλης», «Που Πηγαίνεις Που Πηγαίνω» και 14 ακόμα νέες συνθέσεις που θα αλλάξουν τον τρόπο που βιώνετε την ξαφνική βροχή!
Η Καλλιόπη Βέττα, από τις ωραιότερες και πιο μελωδικές φωνές της γενιάς της, βρίσκεται πάλι κοντά μας δισκογραφικά, με ένα δίσκο δροσερό και σύγχρονο, γεμάτο τραγούδια που θα αγαπηθούν σίγουρα από το πλατύ κοινό και τους λάτρεις της καλής μουσικής.
Ο Γιάννης Κ. Ιωάννου, συναντώντας πάλι την Καλλιόπη Βέττα δισκογραφικά, μετά τις επιτυχημένες δουλειές που έχουν ήδη παρουσιάσει μαζί στο παρελθόν, συνέθεσε τραγούδια εμπνευσμένα, έχοντας την συνεργασία πολύ καλών στιχουργών, όπως ο Μ. Ελευθερίου, ο Κ. Φασουλάς, ο Α. Παράσχος, ο Π. Σταθόγιαννης, ο Ν. Αδαμόπουλος, ο Χρ. Προμοίρας, η Αν. Βαφειάδου, η Μ. Αρμευτή, η Τ. Αδαμύχου, ο Τ. Δήμητσας και η Aysenur Yazici.
Στο album συμμετέχουν, ο Μάριος Φραγκούλης στο τραγούδι «Άγριο ποτάμι» – ένα πολύ όμορφο ντουέτο με την Καλλιόπη- , ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας στο τραγούδι «Στο τέλος νικάμε» και η τουρκάλα Aysenur Yazici (γνωστή συγγραφέας, τηλε-παρουσιάστρια και τραγουδίστρια) που μοιράζεται με την Καλλιόπη το τραγούδι «Ξαφνική Βροχή», σε μιά επιπλέον ελληνο-τουρκική εκδοχή!
Η ενορχήστρωση, η διεύθυνση, ο προγραμματισμός και η μίξη, είναι του Γιάννη Κ. Ιωάννου, ο οποίος υπογράφει και τη διεύθυνση παραγωγής.
Πέρασαν έξι χρόνια από την τελευταία δισκογραφική δουλειά της Καλλιόπης Βέττα με τίτλο «Πρωί της Κυριακής». Μετά από αυτή την αισθητή δισκογραφική απουσία, η ερμηνεύτρια με τη μελωδική φωνή επανέρχεται δυναμικά σαν «Ξαφνική Βροχή». Συμπαραστάτης της και σε αυτή την προσπάθεια ο συνθέτης και ενορχηστρωτής Γιάννης Ιωάννου, με τον οποίο συνεργάζεται από το 1997.
Ο δίσκος περιλαμβάνει τον …αριθμό ρεκόρ για τα τωρινά δισκογραφικά δεδομένα των 17 τραγουδιών – για την ακρίβεια 16+1, καθώς η «Ξαφνική βροχή» υπάρχει σε δύο εκτελέσεις – όλα σε μουσική του Γιάννη Ιωάννου. Το ομότιτλο κομμάτι, ανοίγει αν μη τι άλλο εντυπωσιακά το CD. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο τραγούδι με μια πινελιά ανατολής, που και στις δύο εκτελέσεις του (στη δεύτερη έχουμε τη σύμπραξη της τουρκάλας Ayşenur Yazici), τραβάει την προσοχή του ακροατή και αποτυπώνεται στη μνήμη του. Ακολουθεί το αισιόδοξο «Μπορώ» με μια πολύ όμορφη ενορχήστρωση, ενώ συνεχίζοντας απολαμβάνουμε το δυναμικό tango «Ότι πονάει», με τη συμμετοχή και της Καίτης Κουλλιά στα φωνητικά.
Τα δύο κομμάτια που στιχουργικά υπογράφει ο Μάνος Ελευθερίου, τόσο το «Πού πηγαίνεις, πού πηγαίνω», όσο και «Το σώμα μου είναι η ενοχή μου», είναι πιο ηλεκτρικά και rock. Η μπαλάντα «Τα λόγια μιας ευχής» στολίζεται με ένα πολύ όμορφο σόλο κιθάρας στο τέλος και το μελωδικό βαλς «Άδειο σπίτι» φαίνεται να ξεπηδάει από μια άλλη, πιο αθώα εποχή. Ενδιαφέρον τραγούδι και το «Χάθηκα μια Κυριακή» με ένα χαμηλών τόνων couple και ένα αρκετά δυναμικό refrain, ενώ η συνέχεια γίνεται ακόμα πιο «γλυκιά» με το «Αν ζωγραφίσω» και τους ξεχωριστούς στίχους της Τιμούλας Αδαμίχου. Πηγαίνοντας σε πιο λαϊκό ήχο ακούμε τον «Άγγελο» και επανερχόμαστε με τη μπαλάντα «Τα φώτα της πόλης», όπου συναντάμε το Γιάννη Ιωάννου στα φωνητικά. Παράλειψη θα ήταν να μην αναφερθούμε και στο ντουέτο της Καλλιόπης Βέττα με το Μάριο Φραγκούλη στο «Άγριο ποτάμι», μια εξαιρετική ερωτική μπαλάντα. Ιδανικό και το κλείσιμο του δίσκου με το «Όλα θέλουν το χρόνο τους» και στίχους τόσο αληθινούς, όταν λένε: Πώς ν’ ανθίσει χαμόγελο / αν δεν ξέρεις να κλαίς.
Το ένθετο του δίσκου σε γαλάζιους χρωματισμούς, πιστό στο πνεύμα και τον τίτλο του δίσκου και της ξαφνικής βροχής, περιέχει τους στίχους των τραγουδιών, πλήρη λίστα με τους συντελεστές και φωτογραφίες τους, καθώς και ευχαριστήρια σημειώματα της ερμηνεύτριας, του συνθέτη (με ξεχωριστές ευχαριστίες προς τους διαδικτυακούς φίλους τους από το Facebook), αλλά και της Ayşenur Yazici.
Τα δελτία τύπου που συνοδεύουν ένα δίσκο τείνουν πολλές φορές προς την υπερβολή. Στην περίπτωση όμως της «Ξαφνικής βροχής» δεν υπερβάλουν στο ελάχιστο. Πρόκειται για ένα δίσκο με πολλούς και διαφορετικούς ήχους, όμορφες μελωδίες και υποδειγματικές ερμηνείες, που μπορεί να χαρακτηριστεί «Ένα υπέροχο νέο album για πολλές ακροάσεις»!
Καλλιόπη Βέττα Η δουλειά της χαρακτηρίζεται από τη συνύπαρξη πολλών μουσικών στοιχείων, είναι ένα σταυροδρόμι ιδιαιτέρων μουσικών ακουσμάτων, ένα κράμα ηχητικών ιδεών με κοινό παρανομαστή την φωνή της. Οι ερμηνείες της αποκαλύπτουν τις φωνητικές ικανότητές της και είναι απόλυτα αναγνωρίσιμες για την αισθαντική χροιά της, την ζεστασιά και τα έντονα συναισθήματα. Η μουσική διαποτίζεται με έθνικ χρώματα και new age αποχρώσεις, και μας παραπέμπει στο επίπεδο και τα μουσικά είδη της Loreena McKennit και της Enya.
Η Καλλιόπη Βέττα γεννήθηκε στο Λιβαδερό Κοζάνης. Από τα γυμνασιακά της χρόνια άρχισε να τραγουδάει με το συγκρότημα του αδερφού της (μουσικού και συνθέτη) Βαγγέλη Βέττα. Σπούδασε στη Γυμναστική Ακαδημία της Μόσχας, όπου κατά τη διάρκεια των σπουδών της τραγουδούσε στο ελληνικό συγκρότημα "Ερμής".
Συνέχισε τις σπουδές της στο Ωδείο Αθηνών παρακολουθώντας μαθήματα λυρικού τραγουδιού.
Την ίδια περίοδο συνεργαζεται με τον Λουδοβίκο των Ανωγείων σε πολλές συναυλίες σε όλη τη χώρα και συμμετέχει στο δίσκο του "Χαρματούσα". Ταυτόχρονα εργάζεται ως καθηγήτρια φυσικής αγωγής σε σχολείο. Το 1995 αρχίζει η συνεργασία της με το συνθέτη και μαέστρο Γιάννη Κ. Ιωάννου, ο οποίος συνθέτει πολλά τραγούδια γι’ αυτήν, και αναλαμβάνει την παραγωγή και ενορχήστρωση των προσωπκών της δίσκων που ακολουθούν.
Τον Μάιο του 1997 κυκλοφορεί το πρώτο της άλμπουμ από τη Virgin Greece με τίτλοΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΑΣΜΑΤΩΝ. Τα άλμπουμ αυτό, παίρνει εξαιρετικές κριτικές. Τα τραγούδια που ξεχώρισαν είναι: ΣΤΟ ΛΙΒΥΚΟ των Γιάννη Κ. Ιωάννου - Γιώργου Μπακλαβά, το οποίο έγινε μουσική τίτλων στη σειρά ντοκιμαντέρ της ΕΤ1 "ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΓΑΛΑΖΙΟΥ" του σκηνοθέτη Πάνου Κέκα, ΒΑΛΣ του Γιάννη Κ. Ιωάννου, το οποίο έγινε μουσική τίτλων στη σειρά μουσικών αφιερωμάτων της ΝΕΤ και ΕΤ1, "Η ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ" του Λευτέρη Παπαδόπουλου, και στη σειρά ντοκιμαντέρ της ΕΤ1 "ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΓΑΛΑΖΙΟΥ" του σκηνοθέτη Πάνου Κέκα. Συμπεριλήφθηκε επίσης σε πολλές διεθνείς συλλογές.
Ο Γιώργος Νταλάρας την καλεί να συμμετέχει στο πρόγραμμα 1997-1998 της "Ιεράς Οδού", μαζί με την Ελένη Τσαλιγοπούλου και το Μάριο Φραγκούλη. Το Νοέμβριο του 1997 τον συνοδεύει σε δυο συναυλίες του, στο Τελ-Αβίβ με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ I.P.O.(οι συναυλίες ηχοχραφήθηκαν και κυκλοφορούν σε CD). Τη χρονιά αυτή σταματάει να διδάσκει στο σχολείο. Το άλμπουμ της ΣΤΟ ΦΩΣ, κυκλοφορεί το Ιούνιο του 1999 και περιέχει εκτός των άλλων, τηv παγκόσμια επιτυχία που της εμπιστεύτηκε η Lorenna Mc Kennitt, MARAKESH NIGHT MARKET, IANOS του Γιάννη Κ. Ιωάννου, που έγινε σήμα στην Ελληνική καμπάνια της WWFστο MEGA Channel TV.
Στις 14 Οκτ. 1999, συνοδεύει σε συναυλία τον Γιώργο Νταλάρα στον Καθεδρικό Ναό "Notre-Dam Basilica" του Μόντρεαλ, όπου με την "Συμφωνική Ορχήστρα και Χορωδία του Μόντρεαλ" υπό την Δ/νση του "Charles Dutois" ερμηνεύει σαν σολίστ τα τραγούδια από το μπαλέττο "ΖΟΡΜΠΑΣ" του Μίκη Θεοδωράκη. Τον χειμώνα του 1999 εκτός των προσωπικών της εμφανίσεων, συμμετέχει στο πρόγραμμα της Λαϊκής Ορχ. "Μίκης Θεοδωράκης".
Το καλοκαίρι του 1999 κάνει επιτυχημένη περιοδεία σε όλη την Ελλάδα με τον συνθέτηΓιάννη Κ. Ιωάννου στο πιάνο και συνθεσάιζερ, με τίτλο “ΡΕΣΙΤΑΛ ΣΤΟ ΦΩΣ”. Το 2000 περιοδεύει σε όλη την Ελλάδα με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης τραγουδώντας και παίζοντας στην παράσταση «Το τραγούδι του Έρωτα», βασισμένο σε πέντε έργα του Φ. ΓΚ. ΛΟΡΚΑ, με την Βέρα Κρούσκα κ.ά. Παράλληλα δίνει ρεσιτάλ με τον Γιάννη Κ. Ιωάννου.
Το 2001 κυκλοφορεί το άλμπουμ της με τίτλο «ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ».
Συνεργάζεται ξανά με τον Γιώργο Νταλάρα και τον Καναδό μαέστρο Charles Dutois που διευθύνει την PHILADELFIA SYMPHONY ORCHESTRA στο SARATOGA SUMMERFESTIVAL 2001.
Δίνει σειρά προσωπικών συναυλιών σ’ όλη την Ελλάδα, και συμμετέχει σ’ άλλες με τηνΛαϊκή Ορχ. "Μίκης Θεοδωράκης", Χρήστο Λεοντή, Νότη Μαυρουδή κ.ά.
· Το 2002 τραγουδάει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην σκηνοθετημένη από τονΜιχάλη Κακογιάννη εκδήλωση της Διεθνούς Αμνηστίας, “BEYOND THE DARK”, τραγούδια του Κύπριου συνθέτη Κώστα Κακογιάννη. Η εκδήλωση βασίστηκε στο βιβλίο τηςKUOMO KENNENDY απ’ όπου πολλοί γνωστοί ηθοποιοί διάβασαν αποσπάματα. (Τραγούδια του ίδιου συνθέτη τραγούδησε στο TV-Serial «Πλατεία» του ΡΙΚ.) · Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου εκτός των προσωπικών της συναυλιών, συνεργάζεται με τον Μάριο Φραγκούλη δίνοντας συναυλίες στην Ελλάδα και την Κύπρο.
· Το 2003 κυκλοφορεί διεθνώς το άλμπουμ «HORIZON». Αποτέλεσμα της συνεργασίας του Γάλλου συνθέτη και παραγωγού Philippe Eidel με τον συνθέτη και παραγωγό της Καλλιόπης, Γιάννη Κ. Ιωάννου. · Τον Οκτώβριο του 2003, συμμετέχει σε περιοδεία της Λαϊκής Ορχ. "Μίκης Θεοδωράκης" στις μεγαλύτερες πόλεις της Αυστραλίας με μεγάλη επιτυχία: Darwin,Perth, Adelaide, Sidney, Melbourne.
· Το 2005 κυκλοφορεί το άλμπουμ «ΠΡΩΙ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» από την εταιρεία Universal.
· Τον Μάρτη του 2007 η EMI κυκλοφορεί το άλμπουμ «Best of Kalliopi Vetta», σε επιμέλεια του Κώστα Ζουγρή.
· Τον χειμώνα 2007-08 επαναλαμβάνει την επιτυχημένη συνεργασία της με τηντραγουδίστρια Καίτη Κουλλιά και τον Γιάννη Κ. Ιωάννου, σε μουσικές παραστάσεις στο Χαμάμ της Αθήνας με αξιοσημείωτη επιτυχία.
· Τον χειμώνα 2008-09 συνεργάστηκε με τον Γιώργο Μεράντζα και τον Γιάννη Κ. Ιωάννου σεLive στο Κύτταρο, που τάραξε τα νερά. Παράλληλα με την ηθοποιό Μάνια Παπαδημητρίουπαρουσιάζουν την ιδιαίτερα επιτυχημένη μουσικο-θεατρική παράσταση "Έρωτας κι Αθανασία" στο καφέ του βιβλιοπωλείου Ιανός στην Αθήνα. Την ίδια περίοδο (11/2008) κυκλοφορεί απ' την Warner το άλμπουμ "Στους δρόμους του Διόνυσου" με διασκευασμένα παραδοσιακά τραγούδια από τον Ν. Παπακώστα.
· Το 2010 την βρίσκει και πάλι στον ΙΑΝΟ με την μουσικο-θεατρική παράσταση "Λίγος καπνός ακόμα", με την Μάνια Παπαδημητρίου και τον Γιάννη Κ. Ιωάννου. Συνεχίζει σταθερά την συνεργασία της με την "Λαϊκή ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης", ενώ τον Ιούνιο του ίδιου έτους κυκλοφορεί το άλμπουμ "Αχιλλέας ο Μυρμιδόνας" σε μουσική Γιάννη Κ. Ιωάννου και ποίηση Γιώργου Τσιτρούλη, στο οποίο συμμετέχει. Τον Οκτώβρη κυκλοφορεί το Single "Ξαφνική βροχή" των Γιάννη Κ. Ιωάννου - Κώστα Φασουλά, απ' τη Warner.
· 2011 κυκλοφορεί το άλμπουμ "Ξαφνική βροχή" με 16+1 τραγούδια του Γιάννη Κ. Ιωάννου σε στίχους παλιών και νέων σημαντικών στιχουργών και τη συμμετοχή των ερμηνευτών Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Μάριου Φραγκούλη, Aysenur Yazici. Ταξιδεύει με τον Γιάννη Κ. Ιωάννου και δίνουν συναυλίες στην Αίγυπτο στην Όπερα του Καϊρου, και το Καζακστάν στο Προεδρικό Μέγαρο Πολίτισμού στην πρωτεύουσα Αστάνα, στα πλαίσια του εορτασμού των 25 χρόνων ανεξαρτησίας.
http://www.kalliopivetta.gr/gr_kv_bio.htm
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Γιος Μικρασιάτη πρόσφυγα και αργότερα μέλους της Εθνικής Αντίστασης, αγάπησε από την μικρή ηλικία το παλιό ελληνικό τραγούδι, τη λογοτεχνία, την ποίηση και τον κινηματογράφο. Σε ηλικία 10 ετών ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές σε παράρτημα του Ελληνικού Ωδείου, μαθαίνοντας ακορντεόν και πιάνο, πλάι στον θείο του, τον Δημήτρη Μεταξά. Την ίδια περίοδο ασχολήθηκε και με την βυζαντινή μουσική.
Μουσική καριέρα
Το 1966 γίνεται μέλος στο ροκ συγκρότημα "Υοungbίrds" ως οργανίστας, και αργότερα στους "Foremost" με τους οποίους έπαιξε για επτά χρόνια. Μετά το 1968, φοίτησε στο Ορφείο Ωδείο, στο Απολλώνειο Ωδείο για να καταλήξει στο Ωδείο Αθηνών, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη θεωρία της μουσικής, με καθηγητές τους Μενέλαο Παλλάντιο, Κώστα Κυδωνιάτη, Μάρκο Δραγούμη, Γιάννη Ιωαννίδη, και άλλους σημαντικούς μουσικούς. Την περίοδο 1974 με 1977, μαθήτευσε στο "Arcane School". Αργότερα παρακολούθησε μαθήματα δια αλληλογραφίας με την Μουσική Σχολή του Πανεπιστήμιου του Μπέρκλεϋ των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το 1982 πρωτοεμφανίζεται ως συνθέτης στον μουσικό διαγωνισμό έντεχνου λαϊκού τραγουδιού της Κομουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας και βραβεύεται από τα μέλη της κριτικής επιτροπής Μίκη Θεοδωράκη και τον Γιάννη Ρίτσο. Το 1986 το ενδιαφέρον του στρέφεται στα μαθηματικά και τους αλγόριθμους, τα συνθεσάιζερ και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Θεωρείται ως ένας από τους πρωτοπόρους αυτοδίδακτους στη σύνθεση της μουσικής μέσω υπολογιστών στην Ελλάδα. Εργάστηκε από το 1978, ως ενορχηστρωτής, μουσικός στα πλήκτρα και μουσικός παραγωγός στη παραγωγή μουσικών δίσκων, σε συναυλίες, σε νυχτερινά κέντρα, στο μουσικό θέατρο και την τηλεόραση.
Είχε επίσης αναλάβει την επιμέλεια της σύνθεσης, αλλά και ως συμμετοχή σε τραγούδια μουσικών δίσκων σημαντικών καλλιτεχνών στο χώρο του τραγουδιού. Παρακάτω αναφέρονται ορισμένοι από τους δίσκους που συμμετείχε ως ερμηνευτής.Με τους τραγουδιστές ως συμμετοχή Αρλέτα, Άσε τα κρυφά κρυμμένα, Διονύσης Σαββόπουλος, Ζήτω το ελληνικό τραγούδι, Αχαρνής, Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας Η μοναξιά του σχοινοβάτη, Της αγάπης μαχαιριά, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Φυσάει, Πες μου ένα ψέμα ν' αποκοιμηθώ,[Ιστοσ. Άσιμος, Πες μου ένα ψέμα ν΄ αποκοιμηθώ]
Εργάζεται στο τομέα της ενορχήστρωσης από το 1966. Μία από τις σημαντικότερες ενορχηστρώσεις συναυλιών ήταν το 1987, όταν παρουσίασε πρώτος σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση και σε συνεργασία με τη Νένα Βενετσάνου στο Θέατρο Λυκαβηττού, την συναυλία "Το κουτί της Πανδώρας" με συνεργασία τεσσάρων μουσικών. Στη συνέχεια επί δύο συναπτά έτη, από το 1989 έως το 1991, συνεργάστηκε στη παραγωγή της μουσικής παράστασης "Λεωφόρος Β'", με καλλιτέχνες τους Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Λίνα Νικολακοπούλου, Σταμάτης Κραουνάκης και Ανδρέα Βουτσινά. Από το 1993, υπήρξε στενός συνεργάτης του Μίκη Θεοδωράκη. Συνεργάστηκε μαζί του στις «Πολιτείες Γ' και Δ΄», στον «Οιδίποδα Τύραννο» και άλλες συναυλίες.
Έχει ενορχηστρώσει, συνθέσει και επιμεληθεί την μουσική για τις τηλεοπτικές εκπομπές μουσικών εκπομπών όπως των: Εν άρχει ην ο λόγος και "Η άλλη μεριά του φεγγαριού", σε παρουσίαση του Λευτέρη Παπαδόπουλου, με αφιερώματα σε πολλούς Έλληνες στιχουργούς, Αυτοί που μίλησαν με Νότες, Οι παλιοί μας φίλοι, σε παρουσίαση του Γιώργου Παπαστεφάνου, Αυλαία, σε παρουσίαση του Γιώργου Κυβέλου, Ο τελευταίος άρχοντας των Βαλκανίων, με μουσική του Μίκη Θεοδωράκη «Balkan Litany» και άλλες εκπομπές.Εορταστικά προγράμματα τηλεοπτικών σειρών Οι Τρεις Χάριτες και Το δις εξ αμαρτείν των Ρέππα - Παπαθανασίου Απαράδεκτοι, της Δήμητρας Παπαδοπούλου, Της Ελλάδος τα παιδιά, και άλλες σειρές.Τηλεοπτικοί σταθμοί
Έχει συνεργαστεί με διάφορους τηλεοπτικούς σταθμούς όπως του δημόσιου οργανισμού της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης (ΕΤ1, ΝΕΤ (ΕΤ2), ΕΤ3), καθώς και με τους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, Mega Channel, Antenna, ORF, ARTE και αρκετούς άλλους.Θεατρικές παραστάσεις
Έχει γράψει, διασκευάσει και ενορχηστρώσει, την μουσική για επιθεώρησεις, ξεκινώντας το 1977 και σε συνεργασία με τον συνθέτη Μενέλαο Θεοφανίδη από τοΘέατρο Μινώα. Έγραψε επιπλέον την μουσική και τα τραγούδια που ακούστηκαν στα θεατρικά έργα: Εκκλησιάζουσες, του Αριστοφάνη (2011), Δωδέκατη νύχτα, του Σαίξπηρ (2011), Έπρεπε να σε είχε πετύχει ο κυνηγός, του Σπύρου Κολιαβασίλη (2012).
Μερικά απ' τα τραγούδια που έχει συνθέσει είναι Στο Λιβυκό, Vals, IANOS με την Καλλιόπη Βέττα, της οποίας είναι μουσικός παραγωγός, και στην οποία περιέχονται αρκετές εκτελέσεις του εξωτερικού που έκανε με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, όπως το «Ευτυχώς», «Έτσι μ' αρέσει».
Τελευταία χρόνια
Τον χειμώνα του 1995 - 1996 συμμετείχε μαζί με την Αναστασία Μουτσάτσου, τον Παντελή Θαλασσινό, τον Γεράσιμο Ανδρεάτο και την Αθηνά Μόραλη στο κέντρο διασκέδασης "13 Φεγγάρια". Το 1996 συνεργάστηκε με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, διασκευάζοντας και ενορχηστρώνοντας μουσική του, για τον δίσκο του κλαρινετίστα Β. Σαλέα «Οrama». Το 1997 συμμετείχε ως ενορχηστρωτής και μουσικός στα πλήκτρα στην παράσταση του Θανάση Σαββόπουλου και του Μιχάλη Παπακωνσταντίνου με τίτλο «Για οικονομικούς λόγους». Στις 2 Ιουνίου Ι997, του απονέμεται ο πρώτος χρυσός του δίσκος για την συμμετοχή του ως συνθέτης στο άλμπουμ του Βασίλη Παπακωνσταντίνου «Πες μου ένα ψέμα ν' αποκοιμηθώ». Λίγο αργότερα, στις 19 Ιουνίου 1997 ,του απονέμεται ο δεύτερος χρυσός δίσκος για την συμμετοχή του στο άλμπουμ του Βασίλη Σαλέα «Οrama». Τον Οκτώβριο του 1997, φτιάχνουν μαζί με άλλους μουσικούς, την Λαϊκή Ορχήστρα "Μίκης Θεοδωράκης". Στις 22 Ιουνίου Ι998, του απονέμεται τρίτος χρυσός του δίσκος για το άλμπουμ «Litαny» του Βασίλη Σαλέα σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1998, επιμελείται μουσικά τον 1ο Διαγωνισμό Λαϊκού Τραγουδιού στα Τρίκαλα, τον οποίο συνέχισε να επιμελείται μέχρι το τέλος του 2010.
Το καλοκαίρι του 2000, ενορχήστρωσε τους Αχαρνής σε μουσική του Διονύση Σαββόπουλου για τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου [Θ.Ο.Κ.]. Το 2005, όταν κυκλοφόρησε το άλμπουμ του Μίκη Θεοδωράκη Balkan Litany, επιμελήθηκε την μουσική που έντυσε τηλεοπτική σειρά Ο Τελευταίος Άρχοντας των Βαλκανίων. Το 2010, κυκλοφόρησε η πρώτη του ολοκληρωμένη δουλειά, με τίτλο Αχιλλέας ο Μυρμιδόνας σε ποίηση του Γιώργου Τσιτρούλη. Το 2011, συμμετείχε στο άλμπουμΞαφνική βροχή της Καλλιόπης Βέττα σε δική του σύνθεση από την Warner Μusic.
