Παρασκευή 10 Απριλίου 2015

John Debney


John Debney
Συνθέτης μουσικής επένδυσης ταινιών

Γέννηση: 18 Αυγούστου 1956 , Γκλέντεϊλ, Καλιφόρνια, ΗΠΑ
Υποψηφιότητες: Όσκαρ Καλύτερης πρωτότυπης μουσικής επένδυσης
Βραβεία: Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου μουσικού θέματος τίτλων αρχής,

The Passion of the Christ
Μουσικό άλμπουμ

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 24 Φεβρουαρίου 2004
Ταινία: Τα Πάθη του Χριστού
Καλλιτέχνης: John Debney
Δισκογραφική εταιρεία: Integrity Music
Τραγούδια



1 The Olive Garden
1:56

2 Bearing the Cross
3:43

3 Jesus Arrested
4:37

Σκηνές από την ταινία


The Last Supper & Jesus' Arrest in HD - The Edit of the Christ 2

https://www.youtube.com/watch?v=53ikE7JR0_o





Τραγούδια
Airport Chase
1997 Liar Liar














Πέμπτη 9 Απριλίου 2015

Fairuz Φαϊρούζ Φεϊρούζ τυρκουάζ στην αραβική γλώσσα فيروز

فيروز - الجمعة العظيمة والقيامة - كاملة

Fairuz - η Mεγάλη Παρασκευή  και Aνάσταση - Πλήρης

Fairuz- Η ζωή εν τάφω (Yassouh El hayat Nouazimak)


فيروز - انا الام الحزينة
Fairuz - Είμαι λυπημένος μητέρα (στα δύο βίντεος που ακολουθούν σκηνές από τη ταινία τα Πάθη του Χριστού)




واحبيبي - فيروز
Και Ahbibi - Fairuz
https://www.youtube.com/watch?v=WEwBnhoW7gE

تراتيل الجمعة العظيمة.
Ύμνοι της Μεγάλης Παρασκευής.


Fayrouz Αγνή Παρθένε Δέσποινα St. John the Baptist Monastery by Reema Rahbany




Φαϊρούζ



Η Φαϊρούζ το 2001

Η Φεϊρούζ (αραβ. فيروز = τυρκουάζ στην αραβική γλώσσα), είναι Λιβάνια τραγουδίστρια, ελληνορθόδοξη.


Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1935 (επικρατέστερη ημερομηνία) στο χωριό Jabal Alarz. Το πραγματικό της όνομα είναι Νουχάντ Χαντάντ. Λίγα χρόνια αργότερα μετακομίζει στη Βυρητό. Η πρώτη της επαφή με τη μουσική είναι από το ραδιόφωνο ενός γείτονα. Ούσα μαθήτρια θα ενταχθεί στην σχολική χορωδία ενώ αργότερα θα πάρει μέρος σε ραδιοφωνικά προγράμματα. Ο συντηρητικός πατέρας της Ουάντι Χαντάντ (Wadi Haddad) δεν συμφωνούσε με αυτή την επιλογή και αρχικά είχε αρνηθεί να δώσει την άδειά του.
Η οντισιόν που της άλλαξε τη ζωή

Συμμετέχοντας αρχικά σε χορωδίες, αποφασίσει να κάνει το μεγάλο βήμα. Παίρνει μέρος σε μια οντισιόν ενός σταθμού τραγουδώντας το "Mawal" και το "Ya Zahraten Fi Khialay" εντυπωσιάζοντας τα στελέχη. Ένα από αυτά, ο Halim Elrumi, αντιλαμβανόμενος τις εξαιρετικές φωνητικές της ικανότητες, της προσφέρει τραγούδια και της δίνει το καλλιτεχνικό όνομα Φεϊρούζ.
H γνωριμία με τον Assi Rahbany

Ο Halim Elrumi αποφασίζει να γνωρίσει τη Φεϊρούζ σε δυο πολυτάλαντα αδέρφια, τον Assi και τον Mansour Rahbany, oι οποίοι ενθουσιασμένοι από τη φωνή της, δέχονται να της γράψουν τραγούδια. Η επαγγελματική σχέση της Φεϊρούζ και του Ασσι σύντομα θα εξελιχθεί σε μια τρυφερή σχέση και το 1954 θα παντρευτούν. Θα αποκτήσουν μαζί τέσσερα παιδία : Τον Ziad (άξιος συνεχιστής του πατέρα του συνθέτοντας για την μητέρα του μεγάλες επιτυχίες), την Layal (πεθαίνει το 1987 από ανέυρισμα στον εγκέφαλο), τον Hali (υψηλός πυρετός στην παιδική του ηλικία τον αφήνει παράλυτο) και την Reema (εκτελεί χρέη manager και είναι συνέχεια στο πλευρό της μητέρας της μέχρι σήμερα)
Δισκογραφία
'Itab (1952)
Raj'a (1953)
Rajioun (1957)
Songs from Baalbeck (1959)
Fayrouz (1960)
Sing with the Stars of Lebanon (1960)
Damascus International Festival (1960)
Albaalbakiya (1961)
Fayrouz in Sentimental Mood (1961)
Ishar (1961)
Good Friday Eastern Sacred Songs (1962)
Jesr Elqamar (1962)
The Night and the Lantern (1963)
Rings For Sale (1964)
The Bracelet (1964)
Christmas Hymns (1965)
Andaloussiyat (1966)
Fayrouz - Damascus Festival (1966)
Safar Barlek Film Score (1967)
The Days of Fakhr Eddine (1967)
Bint El-Hariss Highlights (1967)
Ash Shakhs (1969)
Jibal As-Sawan (1970)
Sah Ennom (1970)
Ya'Eesh Ya'Eesh (1970)
Fayrouz - Greatest Hits (1971)
La Gardienne des Cles (1971)
Dabke Vol. I (1971)
Gens de Papier: Highlights (1971)
Reminiscing with Fayrouz (1971)
Fayrouz in San Francisco live recording (1971)
Nas min Waraqvol I (1971)
Nas min Waraqvol II (1971)
Nas min Waraqvol III (1971)
Fayrouz at the Piccadilly (1971)
The Days of Fakhr Eddine: Highlights Vols. I, II, III (1971)
Sanarji'u (1971)
Fayrouz and the Lebanese Popular Group (1971)
Jerusalem in My Heart (1971)
Fayrouz - Ten Years of Success, Vol II (1971)
Oriental Evening with Fayrouz and Wadi al-Safi (1971)
Fayrouz in America (1971)
Soiree Avec Fayrouz (1972)
Baalbeck and Damascus Festival 1972 (1972)
Baalbeck Festival 1972: Highlights (1972)
Mais El Reem: Highlights (1972)
Mais El Reem Double Album (1972)
Dabke Vol II (1973)
Al Mahatta, Vols. I, II, III (1973)
Al Mahatta: Highlights (1973)
Poeme d'Amour Vols. I, II, III (1973)
Poeme d'Amour: Highlights (1973)
Dabke Vol. III (1974)
Bessaha Tlakayna (1974)
Aboul Mijana (1974)
Return of the Soldiers (1974)
Loulou vols. I, II, III (1974)
Fayrouz Sings the Hits of Loulou (1974)
Loulou: Highlights (Double Album) (1974)
Mais El Reem Vols. I, II, III (1975)
B'Hebbak Ya Loubnan (1976)
Petra Vols. I, II, III (1977)
The Very Best of Fayrouz (1978)
Fayrouz in London (1978)
Fayrouz - Ten Years of Success, Vol. II (1978)
Fayrouz - Ten Years of Success, Vol. III (1978)
The Music of Fayrouz Operettas (1979)
Fayrouz - Ten Years of Success, Vol. IV (1979)
Fayrouz at the Olympia (1979)
Wahdon (1979)
Lebanon Forever (1979)
Dahab Ayloul (1980)
Soiree Avec Fayrouz, Vol. II (1980)
At The Royal Festival Hall London (1986)
Safirat Al 'Arab (1988)
Kifak Inta (1991)
Shat Iskenderia
Ana Ou Sehrani
Ya Rayeh
Chante Zaki Nassif (1994)
Chante Philemon Wehbe
To Assy (1995)
Houmoum El Hob
Meshwar
Ma'akoum (1997)
Ya Tara Nsina
Ma'rifti Feek
Mish Kayen Hayk Tkoun (1999)
Fairouz - Maux d'Amour - Arabian Masters (2000)
Anasheed
Live At Beiteddine 2000 (2001)
Bint El-Harass
Wala Kif (2002)
Qasaed
Fayrouz: Live in Dubai (2008)
Eh Fi Amal (2010)
Μιούζικαλ
Ayyam al Hassad (Days of Harvest – 1957)
Al 'Urs fi l’Qarya (Ο γάμος στο χωριό – 1959)
Al Ba'albakiya (Το κορίτσι από το Baalbek) – 1961)
Jisr el Amar] (Γέφυρα του φεγγαριού – 1962)
Awdet el 'Askar (Η επιστροφή των στρατιωτών – 1962)
Al Layl wal Qandil] (The Night and the Lantern – 1963)
Biyya'el Khawatem (Ring Salesman – 1964)
Ayyam Fakhreddine (Οι ημέρες του Fakhreddine – 1966)
Hala wal Malik (Η Hala και ο βασιλιάς – 1967)
Ach Chakhs (Το άτομο – 1968–1969)
Jibal Al Sawwan (Βουνά Sawwan – 1969)
Ya'ich Ya'ich (Long Live, Long Live – 1970)
Sah Ennawm (Κοιμήθηκες καλά? – 1970–1971)
Nass min Wara' (People Made out of Paper – 1971–1972)
Natourit al Mafatih (The Guardian of the Keys – 1972)
Al Mahatta (Ο σταθμός – 1973)
Loulou – 1974
Mais el Reem (The Deer's Meadow – 1975)
Petra – 1977–1978
Sah Ennawm (Κοιμήθηκες καλά? – 2006–2008)
Φιλμογραφία
Biyaa el Khawatem - 1965
Safar Barlek - 1967
Bent El Hares - 1968
Τηλεόραση
Al Iswara (The Bracelet)
Day'it El Aghani (Village of Songs)
Layali As'Saad (Nights of Happiness)
Al Quds fil Bal (Jerusalem in my Heart)
Dafater El Layl (Night Memoirs)
Maa Al Hikayat (With Stories)
Sahret Hobb (Romantic Evening)
Qasidat Hobb (A Love Poem). Παρουσιάστηκε και σαν μιούζικαλ στο Baalbeck το 1973
Συναυλίες
Λίβανος - Sahel Alma - platea theatre. (Δεκέμβριος 2011)
Ολλανδία, Άμστερνταμ (Ιούνιος 2011)
Λίβανος, BIEL (2010)
Μπαχρέιν (2008)
Ελλάδα, Αθήνα (2007)
ΗΑΕ, Άμπου Ντάμπι (2006)
ΗΑΕ, Ντουμπάι (2006)
Καναδάς, Μόντρεαλ (2005)
Ιορδανία, Αμμάν (2004)
Κατάρ (2003)
Ηνωμένες Πολιτείες, tour (2003)
Λίβανος, Beiteddine (2003)
ΗΑΕ, Ντουμπάι (2003)
ΗΑΕ, Ντουμπάι (2002)
Γαλλία, Παρίσι (2002)
Λίβανος, Beiteddine (2002)
Λίβανος, Beiteddine (2001)
ΗΑΕ, Ντουμπάι (2001)
Λίβανος, Beiteddine (2000)
Ιορδανία, Αμμάν (1999)
Ηνωμένες Πολιτείες, Λας Βέγκας (1999)
Ελβετία, Γενεύη (1999)
Λίβανος, Μπάαλμπεκ (1998)
Τυνησία, Τύνιδα (1998)
Μπαχρέιν (1998)
ΗΑΕ, Ντουμπάι (1997)
Αγγλία, Λονδίνο (1994)
Λίβανος, Βηρυτός (Martyrs’ Square 1994)
ΗΑΕ, Ντουμπάι (1993)
Κατάρ (1992)
ΗΑΕ, Ντουμπάι (1990)
Κουβέιτ (1989)
Αίγυπτος, Κάιρο (1989)
Γαλλία, Παρίσι (Bercy 1988)
Μπαχρέιν (1987)
Αγγλία, Λονδίνο (Royal Festival Hall 1986)
Αγγλία, Γουεστμίνστερ (Saint Margaret’s Church 1986)
Συρία, Μπόσρα (1985)
ΗΑΕ, Άμπου Ντάμπι (1985)
Αυστραλία, Μελβούρνη και Σίδνευ (1984)
Ιορδανία, Γέρασα (1983)
Ηνωμένες Πολιτείες, tour (1981)
ΗΑΕ, Σάρια (1979)
Γαλλία, Παρίσι (Olympia 1979)
Αγγλία, Λονδίνο (Palladium Hall 1978)
Κουβέιτ (1976)
Ιορδανία, Αμμάν (1976)
Συρία, Δαμασκός (1976)
Αίγυπτος, Κάιρο (1976)
Μαρόκο, Ραμπάτ (1975)
Ιράκ, Βαγδάτη (1975)
Αμερική, tour (1971)
Αλγερία, Αλγέρι (1968)
Τυνησία, Τύνιδα (1968)
Λίβανος, Cedar’s Festival (1967)
Κουβέιτ (1966)
Λίβανος, Beiteddine (1965)
Ιορδανία, Αμμάν (1965)
Αγγλία, Λονδίνο (Albert Hall 1962)
Λατινική Αμερική, Βραζιλία και Αργεντινή (1961)
Συρία, Δαμασκός (Damascus International Festival 1961)
Συρία, Δαμασκός (Damascus International Festival 1960)
Συρία, Δαμασκός (Damascus International Festival 1959)
Λίβανος, Μπάαλμπεκ (1957)

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CE%B1%CF%8A%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%B6

Επικράνθη - Χρόνης Αηδονίδης , Νεκταρία Καραντζή




40 βυζαντινοί εκκλησιαστικοί ύμνοι της Μεγάλης Εβδομάδος και ένας λαϊκος θρήνος της Μεγάλης Παρασκευής

Φιλική συμμετοχή: Δημήτριος Βερύκιος

Μ. Δευτέρα
1. Αλληλούια - Ιδού ο Νυμφίος
2. Τον Νυμφώνα Σου βλέπω
3. Κύριε, τα τελεώτατα φρονείν
4. Έφριξε Παίδων ευαγών
5. Εμεγάλυνας Χριστέ
6. Ερχόμενος ο Κύριος

Μ. Τρίτη
7. Τον Νυμφώνα Σου βλέπω
8. Βουλευτήριον Σωτήρ
9. Του κρύψαντος το τάλαντον
10.Εν ταις λαμπρότησι των Αγίων Σου

Μ. Τετάρτη
11.Σε τον της Παρθένου Υιόν
12.Η απεγνωσμένη δια τον βίον
13.Το πολύτιμον μύρον
14.Πόρνη προσήλθε σοι

Μ. Πέμπτη
15.Ότε οι ένδοξοι Μαθηταί
16.Σήμερον το κατά του Χριστού
17.Ταπεινούμενος
18.Συνεσθίων Δέσποτα
19.Ο τρόπος σου

Μ. Παρασκευή
20.Εν τω Δείπνω
21.Εξέδυσάν με
22.Σήμερον κρεμάται επί ξύλου
23.Επί ξύλου βλέπουσα
24.Δύο και πονηρά εποίησεν
25.Σήμερα μαύρος ουρανός
(Λαϊκός Θρήνος της Μ. Παρασκευής)

Μ. Σάββατο
26.Κύματι θαλάσσης
27.'φραστον θαύμα
28.Έκστηθι φρίττων ουρανέ
29.Σε τον επί υδάτων
30.Εγκώμια
31.Ο ευσχήμων Ιωσήφ
32.Λίαν πρωί
33.Σινδόνι καθαρά

Κυριακή του Πάσχα
34.Εις το μνήμα Σε επεζήτησεν
35.Αι μυροφόροι γυναίκες
36.Αναστάσεως ημέρα, λαμπρυνθώμεν λαοί
37.Χριστός Ανέστη
38.Πάσχα ιερόν
39.Ώ θείας, ω φίλης
40.Αναστάσεως ημέρα και λαμπρυνθώμεν
41.Ανάστα ο Θεός



Το επεισόδιο της ιστορικής σειράς με βυζαντινούς ύμνους και αναγνώσματα της Μεγάλης Εβδομάδας, της ΕΤ1, με τίτλο "ΕΠΙΚΡΑΝΘΗ".
Ψάλλουν:

- ο κορυφαίος Θρακιώτης Ερμηνευτής της Παράδοσης Χρόνης Αηδονίδης, ο οποίος ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη βυζαντινή μουσική κοντά στον Θεόδωρο Χατζηθεοδώρου και
- η Νεκταρία Καραντζή, διπλωματούχος ψάλτρια με διάκριση, ερμηνεύτρια της Παραδοσιακής Μουσικής, μαθήτρια του Χρόνη Αηδονίδη, δικηγόρος και υποψήφια διδάκτωρ Νομικής και
συμμετέχει φιλικώς ο Καθηγητής Βυζαντινής Μουσικής, φιλόλογος και θεολόγος κ. Δημήτρης Βερύκιος.
Αναγνώσματα της Μεγάλης Εβδομάδας διαβάζουν ο Γρηγόρης Βαλτινός και η Κοραλία Καράντη.

Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιήθηκαν στην καστροπολιτεία του Μυστρά το 2005.
Οι βυζαντινοί εκκλησιαστικοί ύμνοι που ακούγονται στην εκπομπή περιέχονται στο cd "Επικράνθη", έκδ. Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Video montaz. Studio A PCM Video production



Τετάρτη 8 Απριλίου 2015

Θεόδωρου Βασιλικού - "Νεκρώσιμο ακολουθία".

1993 Η χορωδία του Θεοδώρου Βασιλικού στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σε ΦΩΤΟ ΜΟΝΤΑΖ.







Συναυλία του Θεόδωρου Βασιλικού το 1980 στο Παρίσι, προσκεκλημένος από τη Γαλλικὴ Ῥαδιοφωνία RADIO FRANCE , διευθύνοντας  την «Συμφωνία» που είχε ρεπερτόριο τη "Νεκρώσιμο ακολουθία".


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ - ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΟΥ ΚΑΙ ΧΟΡΑΡΧΟΥ





Περισσότερες εἰκόνες >>

Ἔλαβε τὰ πρῶτα ἀκούσματα τῆς Βυζαντινῆς μουσικῆς ἀπὸ τὸν πατέρα του Ἀλέξανδρο, ὁ ὁποῖος ἤταν βαθὺς γνώστης τῆς μουσικῆς. Ἔψαλλε ὡς Πρωτοψάλτης σὲ πολλοὺς κεντρικοὺς Ναοὺς τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐπαρχίας, ὅπως Ἀγρίνιο, Ἡράκλειο, Χανιά, Τῆνο, κ.λ.π.

Διδάχθηκε τὴ μουσικὴ(ἐκτὸς ἀπὸ τὸν πατέρα του), καὶ ἀπὸ τὸν Θεόδωρο Χατζηθεοδώρου, καθηγητὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὠδείου Ἀθηνῶν.

Σὲ ἡλικία 15 ἐτῶν διορίσθηκε Β´ Ἰεροψάλτης στὸν Ἱ. Ναὸ Ἁγίου Παντελεήμωνος Τραχώνων, Ἀθηνῶν, μετὰ δύο ἔτη στὸν Ἱ. Ναὸ Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου Νικαίας,καὶ 18 ἐτῶν διορίσθηκε Α´ Ἰεροψάλτης στὸν Ἱ. Ναὸ Ἁγίας Αἰκατερίνης Πλάκας. Ἔκτοτε ἔχει διορισθεὶ ὡς πρωτοψάλτης στοὺς Ἱ. Ναοὺς Ὑψώσεως Τιμίου Σταυροῦ Αἰγάλεω, Ἁγίου Νικολάου Πειραιῶς, Καθεδρικὸ Ναὸ Ἁγίου Μηνᾶ -Ἡρακλείου Κρήτης - Ἱερὸ Ἵδρυμα Εὐαγγελιστρίας Τήνου, καὶ ἀπὸ τὸ 1973 ἕως σήμερα, στὸν Ἱ. Ναὸ Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ Ἀμπελοκήπων Ἀθηνῶν.

Μετεῖχε ὡς χορωδός, ἀρκετὲς φορὲς μὲ τὴ χορωδία τοῦ πανελλήνιου συλλόγου ἱεροψαλτῶν Ῥωμανὸς ὁ μελῳδὸς καὶ Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός μὲ χοράρχη τὸν ἀείμνηστο Ἀντώνιο Μπελούση, καθὼς ἐπίσης σὲ ὅλες τὶς συναυλίες ποὺ διηύθυνε κατὰ καιροὺς ὁ ἀείμνηστος καλλικέλαϊδος, Ἄρχων πρωτοψάλτης τῆς Μ.τ.Χ.Ἐ. Θρασύβουλος Στανίτσας.

Ἔχει μετάσχει σὰν ἑρμηνευτὴς στὸ ἔντεχνο μουσικὸ ἔργο τοῦ μουσικοσυνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλου "ΣΕΙΡΗΝΕΣ".

Ἵδρυσε καὶ διηύθυνε μέχρι σήμερά - σὲ διαφορετικὰ χρονικὰ διαστήματα - τέσσερις πεντηκονταμελεῖς ὀνομαστὲς χορωδίες. Στὶς δύο ἐξ αὐτῶν χορηγοῖ ἦταν τὸ Ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν καὶ ἡ Ἰονικὴ Τράπεζα. Σήμερα διευθύνει τὴ δική του χορωδία ποὺ φέρει τὸ ὀνοματεπώνυμόν του, "ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ". Σ᾽αὐτές τὶς συγκεκριμένες χορωδίες συμμετεῖχαν ἢ συμμετέχουν, οἱ καλλιφωνότεροι ἱεροψάλτες τῆς Ἀττικῆς, ποὺ σήμερα εἶναι πρωτοψάλται σε κεντρικοὺς Ἱ. Ναοὺς ἢ εἶναι χοράρχαι σὲ δικές τους χορωδίες.

Ἔχει δώσει δεκάδες συναυλίες σὲ πολλὲς πόλεις τῆς Ἑλλάδος εἴτε μὲ τὴ χορωδία του, εἴτε ὡς μονῳδός, συνοδείᾳ ἰσοκρατῶν. Ἔχει συνεργασθεῖ μὲ πολλοὺς ῥαδιοφωνικοὺς καὶ τηλεοπτικοὺς σταθμοὺς τῆς χώρας μας, διευθύνοντας ἢ ψάλλοντάς σὲ ἐκπομπὲς Βυζαντινῆς μουσικῆς. Μαζικὰ μέσα ἐνημερώσεως καὶ εἰδικοί, ἔχουν ἀσχοληθεῖ μὲ τὶς κατὰ καιροὺς συναυλίες, ὑπὸ τὴν διεύθυνσήν του καθὼς ἐπίσης καὶ μὲ τὶς μονοδιακές του ἐμφανίσεις, μὲ σχόλια εὐνοϊκότατα τόσο γιὰ τὸν ἴδιο τὸν χοράρχη, ἀλλὰ κυρίως για τὴν ἀξία τῆς Βυζαντινῆς μουσικῆς.

Ὁ Θεόδωρος Βασιλικὸς καὶ ἡ χορωδία του ἔχουν ἠχογραφήσει σὲ στούντιο τοὺς περισσότερους ὕμνους καὶ ἱερὲς ἀκολουθίες ποὺ ψάλλονται καθ᾽ὅλον τὸ ἔτος στὴν Ὀρθόδοξη λατρεία μας. Ξεπερνοὺν τὸν ἀριθμὸ τῶν τριακοσίων (300) ἔργων. Ἔχουν ἠχογραφηθεῖ σὲ δίσκους βινιλίου, CD, κασσετῶν, ἀλλὰ καὶ βιντεοταινιῶν. Μέροςαὐτοῦ τοῦ ὑλικοῦ κυκλοφορεῖ γιὰ λογαριασμὸ Ἑλληνικῶν καὶ ξένων ἠχογραφικῶν ἐταιριῶν. Στὸ ἐξωτερικὸ ἔχει ἠχογραφήσει γιὰ λογαριασμὸ τῆς Γαλλικῆς ἐταιρίας OCORA 23 ἔργα κλασσικῶν συνθετῶν τῆς Βυζαντινῆς μουσικῆς τοῦ 14ου, 18ου καὶ 19ου αἰῶνα ὅπως εἶναι ὁ Ἰωάννης Κουκουζέλης, Πέτρος Μπερεκέτης, Πέτρος Λαμπαδάριος, Θεόδωρος Φωκαεύς, Ἰωάννης πρωτοψάλτης καὶ ἄλλοι. Ἔργα του ἀπὸ αὐτὴ τὴ σειρὰ κυκλοφορούν σὲ μεγάλα μουσεῖα ἀνὰ τὸν κόσμο ὅπως στὸ Λοῦβρο τῆς Γαλλίας, σὲ διαφόρους πανεπιστημιακοὺς χώρους Εὐρώπης καὶ Ἀμερικῆς, καὶ στὰ καταστήματα σοβαρῆς μουσικῆς. Ὅλο του συνολικὰ τὸ ἔργο κυκλοφορεῖ ἀπὸ τὸ 1969 ἐῷς σήμερα σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς χώρους τοῦ ἐξωτερικοῦ ποὺ ζοῦν Ἕλληνες. Ὅλα αὐτὰ ἀναφέρονται γιὰ νὰ καταδειχθῇ πόσο ἐνδιαφέρον προκαλεῖ ἡ μουσική μας ὄχι μόνο σὲ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες, ἀλλὰ καὶ στοὺς ξένους.

Εἶναι ἀπὸ τοὺς πρώτους σύγχρονους - ἂν ὄχι ὁ πρῶτος - πρωτοψάλτης καὶ χοράρχης ποὺ διέδωσε καὶ πρόβαλε τὴ Βυζαντινὴ μουσικὴ ἔξω ἀπὸ τὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος. Ἔχει προσκληθεῖ τρεῖς φορὲς ἀπὸ τοὺς ἐπικεφαλεῖς τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν Ἀρχιεπισκόπους π. Ἀμερικῆς καὶ νῦν Αὐστραλίας κ.κ. Ἰάκωβον καὶ Στυλιανόν, ψάλλοντας σὲ πολλὲς κοινότητες γιὰ τοὺς ἀποδήμους Ἕλληνες. Ἐπίσης ἔχει προσκληθεῖ καὶ συμμετεῖχε με τὴ χορωδία του μὲ δεκάδες συναυλίες σὲ Εὐρώπη, Ἀμερική, Αὐστραλία, Ἀφρική. Σὲ μία ἀπὸ αὐτὲς τὶς συναυλίες τὸ 1980 στὸ Παρίσι, προσκεκλημένος ἀπὸ τὴ Γαλλικὴ Ῥαδιοφωνία RADIO FRANCE , διηύθυνε τὴν «Συμφωνία» ποὺ εἶχε ρεπερτόριο τὴ "Νεκρώσιμο ἀκολουθίᾳ". Ἀξίζει νὰ σημειωθῇ ὅτι τὴ «συμφωνία» αὐτὴ μετέδωσαν ζωντανὰ συγχρόνως 12 ῥαδιοφωνικοὶ σταθμοὶ τῆς Εὐρώπης - με ἀρκετὰ ἐκατομμύρια ἀκροατῶν - καὶ μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Ῥαδιοφωνία Α´ πρόγραμμα, ἐπίσης σὲ ζωντανὴ σύνδεση μὲ τὸ Παρίσι.

Τὸ 1989 μὲ πρόσκληση ἀπὸ τὸ Βατικανό, ἡ χορωδία του ἔδωσε μεγάλη συναυλία μὲ εἰδικὰ ἐπιλεγμένους ὕμνους, στὴν πλατεῖα τοῦ Ἁγίου Πέτρου στὴ Ῥώμη, παρουσία τοῦ Πάπα Ἰωάννη -Παύλου τοῦ Β´, δεκάδων καρδιναλίων καὶ 60.000 καθήμενων θεατῶν.

Ἔχει συνθέσει σὲ Βυζαντινὴ μουσική, γιὰ νὰ ἐπενδυθῇ μουσικά, ἡ τραγωδία τοῦ Αἰσχύλου ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ ἡ ὁποία δόθηκε στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν, τὸ1992.

Ἡ Γαλλικὴ Ἀκαδημία Τεχνῶν, τοῦ ἔχει ἀπονείμει τὸ βραβεῖο CHARLES CROSS γιὰ τὸ φωνογραφικό του ἔργο σὲ διπλὸ ἄλμπουμ "οἱ δύο Θεῖες λειτουργίες Ἰωάννου Χρυσοστόμου καὶ Μεγάλου Βασιλείου". Ἔχει τιμηθεῖ στὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Κύπρο, κυρίως ἀπὸ τὴν τοπικὴ αὐτοδιοίκηση, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πολιτιστικοὺς φορεῖς τέσσερις φορὲς γιὰ τὸ συνολικό του ἔργο ἐπάνω στὴ Βυζαντινὴ μουσική.

Έχει τιμηθεί τρείς φορές από το Δήμο Θεσσαλονίκης-Λευκωσίας-Λεμεσού-του Σωματείου Ελεύθερη Καρπασία-και από δεκάδες Δήμους τόσο της Ελλάδος όσο και του εξωτερικού.

Τον Σεπτέμβριο του 2009 εκυκλοφόρησε σε έναν πολύ καλαίσθητο τόμο η βιογραφία του Θεόδωρου Βασιλικού με συγγραφέα τον Θεολόγο και πρωτοψάλτη Κισάμου Χανίων κ. Αντώνιον Βακάκη άρτια επιμεληθείσα από τον συγγραφέα.

Στις 11 Οκτωβρίου του 2009του απενεμήθη το Οφίκκιον του ΑΡΧΩΝΤΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ της ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ από τον Οικουμενικόν Πατριάρχην ΚΥΡΙΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΝ δια το πολυσχιδές έργον του στο χώρο της Βυζαντινής Εκκλησιαστικής μουσικής.

Επίσης στις 27 Μαρτίου 2010 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας-ο Πατριάρχης Ρουμανίας Κ. Κ. ΔΑΝΙΗΛ-του απένειμε σε ειδική επί τούτου εκδήλωση προσωπικώς-το ανώτατο Εκκλησιαστικό παράσημο της Ρουμανικής Εκκλησίας-δια την επί εξήντα συνεχή έτη προσφορά του-εις την προβολή και διάδοση της Βυζαντινής Εκκλησιαστικής μουσικής ανά τα πέρατα του κόσμου όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Πατριάρχης εις την προσφώνηση του.

Πενῆντα συνεχὴ ἔτη, προβάλλει καὶ διαδίδει τὴν Ὀρθοδοξία μας, μέσῳ τῆς Θεόπνευστης Βυζαντινῆς μουσικῆς, ποὺ ἐκτὸς τῶν ἄλλων, αὐτὴ ἡ μουσική, εἶναι ἡ κορωνίδα τῆς πολιτιστικῆς μας κληρονομιᾶς καὶ ἔχουμε βαθυτάτη ὑποχρέωση - σὰν γνήσιοιἝλληνες - νὰ τὴν προβάλλουμε καὶ νὰ τὴν μεταλαμπαδεύουμε στοὺς νεότερους ἑρμηνευτές, οὕτως ὥστε νὰ ἀκούγεται καὶ νὰ διαδίδεται ἀνὰ τοὺς αἰῶνες ὄσο θὰ ὑπάρχουν ἔθνη καὶ πολιτισμοί, πρὸς δόξα καὶ τιμὴ τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς Ἐκκλησίας μας, ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.


ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ




Περισσότερες εἰκόνες >>



Ἡ χορωδία ἰδρύθηκε τὸ 1977 ἀπὸ τὸν χοράρχη της ΘΕΟΔΩΡΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟ, ὁ ὁποῖος ἔλαβε τὰ πρῶτα ἀκούσματα - καὶ μαθήματα - τῆς μουσικῆς ἀπὸ τὸν πατέρα τουἈλέξανδρο, βαθὺ γνώστη καὶ καλλίφωνο ἑρμηνευτὴ τῆς ψαλτικῆς τέχνης. Ἐν συνεχείᾳ στὸ Ἐλληνικὸ Ὠδεῖο διδάχθηκε τὴν ὑποχρεωτικὴ ὕλη τῆς Βυζαντινῆς μουσικῆς ἀπὸ τὸν σοφὸ καθηγητή του, ἀείμνηστο Θεόδωρο Χατζηθεοδώρου.

Ὡς πρωτοψάλτης καὶ χοράρχης ἔχει ψάλλει σὲ κεντρικοὺς Ἱ. Ναοὺς τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς. Ἐπίσης στὸν Καθεδρικὸ Ναὸ Ἁγίου Μηνᾶ Ἡρακλείου Κρήτης - στὸ Πανελλήνιο Ἱερὸ Προσκύνημα τῆς Μεγαλόχαρης Παναγίας Τήνου - καὶ ἀπὸ τὸ 1972 ἕως σήμερα στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ Ἀμπελοκήπων Ἀθηνῶν.

Ἡ Χορωδία κατὰ κοινὴ ὁμολογία ἀπαρτίζεται ἀπὸ τοὺς καλλιφωνοτέρους πρωτοψάλτας τῆς Ἀττικῆς καὶ ἴσως ἀπὸ τοὺς καλυτέρους ἀνὰ τὸ πανελλήνιον.

Πενῆντα χρόνια διαδίδει καὶ προβάλει τὴν Βυζαντινὴ μουσικὴ τέχνη εἴτε ὡς σολὶστ, εἴτε ὡς χοράρχης μὲ τὴν ἐξηκονταμελὴ χορωδία του καὶ εἶναι ἴσως ὁ πρῶτος σύγχρονος Ἕλλην πρωτοψάλτης ποὺ παρουσίασε γιὰ πρώτη φορὰ τὴν Βυζαντινὴ μουσικὴ στὸ ἐξωτερικὸ (Εὐρώπη - Βόρεια Ἀμερική - Αὐστραλία - Ἀφρική).

Ἡ χορωδία εἶχε μονίμους καὶ ἀποκλειστικοὺς χορηγοὺς γιὰ μία δεκαετία καὶ πλέον, τὴν ΙΟΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ - καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ.

Ἡ χορωδία ἔχει προσκληθεῖ κατὰ καιροὺς ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας - τοὺς Ἀρχιεπισκόπους Ἀμερικῆς καὶ Αὐστραλίας - ἀπὸ κρατικοὺς φορεῖς καὶ Δήμους τοῦ ἐξωτερικοῦ, (ὅπως ἀπὸ τὴν Γαλλικὴ Ῥαδιοφωνία καὶ Τηλεόραση ΡΑΔΙΟ ΦΡΑΝΣ στὸ Παρίσι, - ἀπὸ τοὺς Δημάρχους τῶν Γαλλικῶν πόλεων ΡΕΝ - ΛΑΝΣ - ΛΥΩΝ - ΤΟΥΛΟΥΖΗ - ΧΑΒΡΗ - ΜΟΝ ΠΕΛΙΕ - ΑΒΙΝΙΟΝ).Μέχρι σήμερα ἡ χορωδία ἔχει ἐπισκεφθεῖ:

1980:

Παρίσι (Σαιν Ντενίς) ὅπου παρουσία 6.000 θεατῶν ἑρμήνευσε τὴν ἐξόδιο Ὀρθόδοξη Νεκρώσιμη ἀκολουθία. Ἀξίζει νὰ σημειωθῇ ὅτι τὴ συναυλία αὐτὴ μετέδωσαν ζωντανὰ συγχρόνως 12 ραδιοφωνικοὶ σταθμοὶ τῆς Εὐρώπης - μὲ ἀρκετὰ ἐκατομμύρια ἀκροατῶν - καὶ μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἡ Ἑλληνικὴ ῥαδιοφωνία πρῶτο πρόγραμμα, ἐπίσης σὲ ζωντανὴ σύνδεση μὲ τὸ Παρίσι (Σαιν Ντενίς).

1982:

Μόναχο - Βερολίνο - Παρίσι - Λονδίνο - Λίβερπουλ (Εὐρώπη)

1983:

Ἀβινιόν - Παρίσι - Χάβρη - Βρυξέλλες (Εὐρώπη).

1984:

Σίδνεϋ - Μελβούρνη - Πὲρθ (Αὐστραλία).

1985:

Μόντρεαλ-Τορόντο (Καναδά) - Παρίσι - Γενεύη (Εὐρώπη)

1986:

Νέα Ὑόρκη - Νιοὺ Τζέρσεϋ (Βορείου Ἀμερικῆς)

1987:

Σὰν Φρανσίσκο - Βιρτζίνια (Βορείου Ἀμερικῆς).

1988:

Λος ’Ἀντζελες - Σηὰτλ - Σὰν Ἀντώνιο (Βορείου Ἀμερικῆς)

1989:

Πίτσμπουργκ - Φιλαδέλφεια - Οὐάσιγκτον (Βορείου Ἀμερικῆς) - Ῥώμη. Μετὰ ἀπὸ πρόσκληση τοῦ Βατικανοῦ δόθηκε μία «ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ" ἀπὸ τὴν χορωδία στὴν πλατεῖα τοῦ Ἁγίου Πέτρου - Βατικανὸ - παρουσία τοῦ Πάπα Ἰωάννου - Παύλου τοῦ Β´ - δεκάδων καρδιναλίων - καὶ τουλάχιστον 60.000 θεατῶν - ἀκροατῶν - μὲ τὴν παρουσία τῆς Ἰταλικῆς τηλεοράσεως RAI-2 σὲ ζωντανὴ μετάδοση. Κύπρο: Λευκωσία - Λάρνακα - Λεμεσὸ - Ἱ. Μονὴ Κύκκου, Ἱ. Μονὴ Μαχαιρὰ σὲ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ καὶ στὶς ἱερὲς Πανηγύρεις τῶν πιὸ πάνω ἀναφερομένων ἱερῶν Μονῶν.

1990:

Κλήβελαντ - Βοστώνη (Βορείου Ἀμερικῆς) - Παρίσι - Βερολίνο - Στρασβοῦργο (Εὐρώπη).

1991:

Μελβούρνη - Σίδνεϋ (Αὐστραλία) - Μὸν Πελιέ - Τουλούζη (Εὐρώπη).

Ὁ Θεόδωρος Βασιλικὸς καὶ ἡ χορωδία του ἔχουν καταγράψει σὲ ΒΙΝΤΕΟΤΑΙΝΙΕΣ - ΔΙΣΚΟΥΣ - CD καὶ ΚΑΣΣΕΤΕΣ μαγνητοφώνου, τοὺς περισσοτέρους ὕμνους καὶ ἱερὲςἀκολουθίες ποὺ ψάλλονται καθ᾽ ὅλον τὸ ἔτος στὴν Ὀρθόδοξη λατρεία μας, ξεπερνώντας τὰ 300 ἔργα. Ἐκτὸς αὐτῶν, 12 διπλᾶ ἄλμπουμ ἠχογραφήθηκαν γιὰ τὴνἙλληνικὴ δισκογραφικὴ ἑταιρεία ΜΙΝΩΣ ΜΑΤΣΑΣ. Στὸ ἐξωτερικὸ ἔχει ἠχογραφήσει για λογαριασμὸ τῆς Γαλλικὴς φωνογραφικῆς ἐταιρίας OCORA 25 διπλᾶ ἄλμπουμκλασσικῶν συνθετῶν τῆς Βυζαντινῆς μουσικῆς τοῦ 14ου - 18ου - 19ου αἰῶνος - ὅπως τοῦ Ἰωάννη Κουκουζέλη - Πέτρου Μπερεκέτη - Πέτρου Λαμπαδαρίου τοῦ Πελοποννησίου - Θεοδώρου Φωκαέως - Ἰωάννου Πρωτοψάλτου - καὶ ἄλλων. 'Ἔργα του ἀπὸ αὐτὴ τὴ σειρᾷ κυκλοφοροὺν σὲ διαφόρους Πανεπιστημιακοὺς χώρους, Εὐρώπης - Ἀμερικῆς - Αὐστραλίας, σὲ μεγάλα Μουσεῖα ἀνὰ τὸν κόσμο, ὅπως στὸ μεγάλο Μουσεῖο τοῦ Λούβρου στὸ Παρίσι, καθὼς καὶ σὲ μεγάλα καταστήματα σοβαρῆςμουσικῆς. Πρόσφατα ἐκυκλοφόρησε στὴν Ἑλλάδα κατὰ πρῶτον μία μεγάλη σειρὰ σὲ σὲ CD καὶ κασσέτες, ὅπου σὲ διδασκαλία καὶ ἑρμηνεία τοῦ ἰδίου τοῦ πρωτοψάλτου, διδάσκει τὴν Βυζαντινὴ μουσικὴ σὲ μία ΠΡΟΤΥΠΗ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟ ἐκμαθήσεως, δι᾽ ὅσους καὶ ὅσες θέλουν καὶ ποθοῦν νὰ μάθουν τὴν Βυζαντινὴμουσική. Εἶναι ἕνα αὐστηρὰ διαχρονικὸ ἔργο 2.000 σελίδων παραλλαγῆς καὶ μέλους μὲ τοὺς κλασσικότερους συνθέτες ποὺ θὰ μείνει, διὰ νὰ διδάσκῃ τὶς ἐπερχόμενεςγενεὲς τὴν μουσικὴ τῆς Ὀρθοδόξου Θείας λατρείας μας.

Ἔχει συνεργαστεῖ μὲ πολλοὺς ραδιοφωνικοὺς καὶ τηλεοπτικοὺς σταθμοὺς τῆς χώρας μας, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διευθύνοντας τὴν χορωδία καὶ ψάλλοντας σὲ ἐκατοντάδες ἐκπομπὲς Βυζαντινῆς μουσικῆς. Μαζικὰ μέσα ἐνημερώσεως καὶ εἰδικοὶ ἔχουν ἀσχοληθεῖ μὲ τὶς κατὰ καιροὺς συναυλίες τῆς χορωδίας ἀλλὰ καί μὲ τὴν ἑρμηνεία τοῦ χοράρχη της, μὲ εὐμενέστατα σχόλια θαυμασμοῦ καὶ δέους γιὰ τὴν ἀξία τῆς Βυζαντινῆς μουσικῆς.

Ὁ Θεόδωρος Βασιλικὸς καὶ ἡ χορωδία του ἔχει μετάσχει σὰν ἑρμηνευτὴς στὸ ἔντεχνο μουσικὸ ἔργο τοῦ Ἕλληνα μουσικοσυνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλου "ΣΕΙΡΗΝΕΣ".

Ὁ ἴδιος ὁ πρωτοψάλτης ἔχει συνθέσει σὲ Βυζαντινὴ μουσική, διὰ νὰ ἐπενδυθῇ μουσικὰ ἡ τραγωδία τοῦ Αἰσχύλου "ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ" ὅπου μέχρι σήμερα τὸἔργο αὐτὸ ἔχει παρουσιασθεὶ τρεῖς φορές μὲ καταπληκτικὴ ἐπιτυχία ἀπὸ τὸ θεατρικὸ τμήμα τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν σὲ διδασκαλία - σκηνοθεσία - καὶ χορογραφίαἀπὸ τὴν κυρία Σταυρούλα Καλαντζαντωνάκη - Ζουλλιέν. Εἶναι δὲ ἄμεση συνεργάτης τῆς χορωδίας σὲ καλλιτεχνικὸ καὶ συμβουλευτικὸ πεδίο.

Ἡ Γαλλικὴ Ἀκαδημία τεχνῶν ἔχει ἀπονείμει διὰ τὴν χορωδίαν καὶ τὸν Χοράρχην της Θεόδωρον Βασιλικὸν τὸ πρῶτο βραβεῖο CHARLES CROSS διὰ τὸ φωνογραφικό του ἔργο σὲ διπλὸ ἄλμπουμ «ΟΙ ΔΥΟ ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ". 'Ἔχει τιμηθεῖ τέσσερις φορὲς στὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Κύπρο κυρίως ἀπὸ τὴν τοπικὴ αὐτοδιοίκηση ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πολιτιστικοὺς φορεῖς διὰ τὸ πολυσύνθετο καὶ ποικίλο του ἔργο ἐπάνω στὴν Βυζαντινὴ μουσική. Τὰ δεκαπέντε τελευταία χρόνια ἔχει καθιερωθεῖ στὴ συνείδηση τῶν πολυπληθῶν φίλων τῆς Βυζαντινῆς μουσικῆς, τὴν περίοδο μετὰ τήν Ε´ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν, νὰ δίδεται ἡ «ΜΕΓΑΛΗ ΕΤΗΣΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ» συνήθως στὴ μεγάλη αἴθουσα τοῦ κινηματοθεάτρου ΠΑΛΛΑΣ στὴν πλατεῖα συντάγματος Ἀθηνῶν, ὅπου κατακλύζεται ἡ αἴθουσα ἀπὸ τὸ κοινό. Τὸν Μάρτιο τοῦ 1999 ἡ χορωδία ἔδωσε τὴν «ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ» στὸ μέγαρο μουσικῆς Ἀθηνῶν, ἐπ᾽ εὐκαιρία τοῦ ἰωβηλαίου τῶν 50 χρόνων προσφορᾶς στὴ Βυζαντινὴ μουσικὴ τοῦ χοράρχου Θεοδώρου Βασιλικοῦ.

Ὁ χοράρχης καὶ ἡ χορωδία του ἐπὶ 45 συνεχῆ ἔτη, προβάλλουν καὶ διαδίδουν τὴν Ἑλλάδα μας, τὴν Ὀρθοδοξία μας, μέσῳ τῆς Θεοπνεύστου Βυζαντινῆς μουσικῆς, ποὺεἶναι ἡ κορωνίδα τῆς πολιτιστικῆς μας κληρονομίας. 'Ἐχουμε δὲ, ἅπαντες οἱ Ἕλληνες, βαθυτάτη τὴν ὑποχρέωση νὰ τὴν προβάλλουμε μὲ κάθε τρόπο μέσα καὶ ἔξω ἀπὸτὴν Ἑλλάδα. Νὰ μεταλαμπαδεύεται δὲ, σὲ νέους ἑρμηνευτάς, προκειμένου νὰ ἀκούγεται καὶ νὰ διαδίδεται ἀνὰ τοὺς αἰῶνας, ὄσο θὰ ὑπάρχουν Ἔθνη καὶ Πολιτισμοί, πάντα πρὸς Δόξαν καὶ Τιμὴν τοῦ Ἰδρυτοῦ τῆς Ἐκκλησίας μας ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

http://www.theovasilikos.com/gr/index.htm

Δευτέρα 6 Απριλίου 2015

Μέρες Επιταφίου ορχηστικό έργο του Δημήτρη Παπαδημητρίου στη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών 16/4/2014





Στο πλαίσιο αναζήτησης της προώθησης της πρωτογενούς δημιουργίας και δημιουργίας ρεπερτορίου, που αποτελούν προτάγματα του Ελληνικού Σχεδίου, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου συνθέτει για τη συναυλία στη Στέγη ένα μεγάλο ορχηστρικό έργο με θεματικό χαρακτήρα, για αφηγητή, σολίστες, χορωδία και ορχήστρα.
Το ποιητικό έργο Μέρες Επιταφίου του Νίκου Γκάτσου είναι αφιερωμένο στον Μανώλη Μητσιά από τον ποιητή και ήταν έως το 2014  αμελοποίητο. Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου μελοποίησε το κείμενο και συνέθεσε ένα μουσικό έργο με τον ίδιο τίτλο χρησιμοποιώντας ως λιμπρέτο το πρωτότυπο γνήσιο κείμενο του Νίκου Γκάτσου.
Το ποιητικό έργο επικεντρώνεται στη διπλή φύση, τη θεϊκή αλλά και την ανθρώπινη, των Παθών. Ο κοινωνικός συμβολισμός της Μεγάλης Εβδομάδας και η υπόσχεση της Ανάστασης προβάλλουν μέσα από πρωτότυπα αλλά και Ευαγγελικά κείμενα σε σοφή αντίστιξη.
Το έργο γράφτηκε για μεγάλη συμφωνική ορχήστρα –χορωδία, ελληνικά όργανα–, λαϊκό σολίστα, σοπράνο και αφηγητή. Μελοποιήθηκε με τρόπο που διατηρεί τόσο τη στρουκτουραλιστική γοητεία της συμφωνικής πολυφωνίας όσο και το Βυζαντινό «χρώμα», επιτρέποντας σύγχρονα συμφωνικά αλλά και ελληνικά μουσικά ιδιώματα. Είναι μια σύγχρονη ελληνική θρησκευτική μουσική, που υποδεικνύει τη συνέχεια της ελληνικής μουσικής γλώσσας και τη σύγχρονη δυνατότητά της.


Συνθέτης: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Κείμενο / Λιμπρέτο: Νίκος Γκάτσος
Την ορχήστρα Καμεράτα διευθύνει ο Λουκάς Καρυτινός
Διδασκαλία χορωδίας: Βάλερι Ορέσκιν
Λαϊκός τραγουδιστής: Μανώλης Μητσιάς
Αφηγητής: Γιάννης Φέρτης
Λυρική σοπράνο: Μυρσίνη Μαργαρίτη
Καλλιτεχνική επιμέλεια & οργάνωση-εκτέλεση παραγωγής: ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ

http://www.sgt.gr/gr/programme/event/1260

Κυριακή 5 Απριλίου 2015

Χέρμπερτ φον Κάραγιαν


Γενέθλιος μέρα για τον αυστριακό διευθυντή ορχήστρας, με ελληνικές ρίζες, Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, ο οποίος γεννήθηκε στις 5 Απριλίου 1908 στο Ζάλτζμπουργκ της Αυστροουγγαρίας (σημερινής Αυστρίας) και ήταν γόνος της πλούσιας οικογένειας των Καραγιάννηδων με καταγωγή από την Κοζάνη. Ο προπάππος του Γεώργιος - Ιωάννης Καραγιάννης ήταν βιομήχανος υφασμάτων στο Χέμνιτζ της Σαξωνίας. Για τις υπηρεσίες του προς την Αυλή, ο άρχοντας της περιοχής Φρειδερίκος Αύγουστος Γ' του απένειμε το 1792 τον τίτλο ευγενείας «φον» και ο κοζανίτης επιχειρηματίας μετέτρεψε το επώνυμό του από Καραγιάννης σε Κάραγιαν.

Για πολλούς είναι ο κορυφαίος μαέστρος του 20ου αιώνα και ο άνθρωπος με τη μεγαλύτερη επιρροή στον χώρο της κλασσικής μουσικής. Οι μουσικές του ερμηνείες χαρακτηρίζονταν για την ακρίβεια τους, ενώ ο για όλες τις χρήσεις ήχος του, στιλπνός, ραφιναρισμένος και υπολογισμένα αισθησιακός, μπορούσε να ταιριάξει με κάποιες υφολογικές διαφοροποιήσεις από τον Μπαχ ως τον Στραβίνσκι. Πολλοί μίλησαν για τον «ήχο Κάραγιαν» και μεγάλη μερίδα κριτικών τον επέκρινε γι' αυτό. Ηχογράφησε έργα όλων των μεγάλων κλασσικών και ρομαντικών συνθετών και ανέδειξε το έργο συνθετών που έδρασαν το πρώτο μισό του 20ου αιώνα. Σε όλη τη ζωή του ο Κάραγιαν ηχογράφησε περίπου 900 δίσκους και πούλησε 120 εκατομμύρια αντίτυπα.

Μελανό σημείο στην καριέρα του παραμένει η συνεργασία του με το καθεστώς των Ναζί, όταν άλλοι διακεκριμένοι συνάδελφοί του προτίμησαν την εξορία από τον συμβιβασμό (Μπρούνο Βάλτερ, Αρτούρο Τοσκανίνι και Εριχ Κλάιμπερ). Ακόμη και οι επικριτές του συμφωνούν ότι δεν ήταν ιδεολογικοί οι λόγοι, αλλά επαγγελματικοί. Ο Κάραγιαν δεν θα έβαζε ποτέ και τίποτα πιο πάνω από την καριέρα του. Πάντως, μεταπολεμικά πολλοί σημαντικοί μουσικοί, όπως οι Άϊζαακ Στερν, Άρθουρ Ρουμπινστάιν και Γιτζάκ Πέρλμαν, αρνήθηκαν να συνεργαστούν μαζί του.

Τετάρτη 1 Απριλίου 2015

Πασχαλινή Συναυλία Δημοτικής Φιλαρμονικής Λαυρίου και Ανδρικής Χορωδίας Λαυρίου



Το Ν.Π.Δ.Δ "ΘΟΡΙΚΟΣ" του Δήμου Λαυρεωτικής σας προσκαλεί στην Πασχαλινή Συναυλία της Δημοτικής Φιλαρμονικής Λαυρίου και της Ανδρικής Χορωδίας Λαυρίου το Σάββατο 4-4-2015 και ώρα 20:30 στο παλαιό Μηχανουργείο στο Λαύριο.




Για το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου
Ο Πρόεδρος


Αντώνιος Μακρυωνίτης


Antonis Makrionitis
31 Μαρτίου στις 7:54 μ.μ.